No. 135
ولش اخبار بیست و خورده ای رو
ولش این چرت و پرتای دروغ و
ولش کن این گزارش های پوچی
که می گیرن توو جاهای شلوغ و
چه ارزش داره تیترِ روی پیشخون
چه ارزش داره جنسِ کیفِ بکهام
چه ارزش داره پولای کثیفی...
که میریزن توو جیبای نکونام!؟
چه ارزش داره ایـران خـودرو روی
سمندش آینه ی برقی نشونده!؟
چه ارزش داره که آقا وزیرِ ...
هنوز پشتِ درِ کنکور مونده!؟
ولش پول و صفِ یارانه ها رو
ولش کن قیمتِ مرغ و پنیر و
ولش کن اختلاسِ خاوری رو
ولش آمار ننگِ مرگ و میر و
مهم نیس شاعرا تو خونه مردن
مهم نیس هرکسی دنبال پوله
مهم نیس هرچی داریم و نداریم
به زورِ گولّه تو چنگال غوله
اگه یه نوجوون دستش حشیشه
اگه مرده جوونی، بی خیالش!
اگه دیگه نمیشه از نگاها...
یه حرفِ راس بخونی، بی خیالش!
مهم اینه که هر شب بوسه ی تو
میشینه رو لبای بی قرارم
مهم اینه که من غیر از تو بانو
دیگه چیزی توو این دنیا ندارم!
مهم اینه که تو چشمای زاغت
هزاران میلیون گنجینه داری
مهم اینه واسم یارانه هام و...
تو جفت صندوق روی سینه داری!
مهم اینه لبت مشروبِ نابه
که عمری خونمون و مست کرده
مهم اینه که توو عطرِ عجیبت
دوازده تن کراک و بنگ و گرده!
5/7/91 – 1:56 صبح!
خاکسترینوشتــــــ:
گاهی "باید" کمی متفاوت نوشت!